|
|
|
|
Vere dignum et iustum est,
æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere:
Dómine, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus: |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación, darte gracias siempre y en todo lugar, Señor,
Padre santo, Dios todopoderoso
y eterno |
|
Et te in . . . beátæ Maríæ semper Vírginis collaudáre, benedícere et prædicáre. Quæ et Unigénitum tuum Sancti Spíritus obumbratióne concépit, et, virginitátis glória permanénte, lumen ætérnum mundo effúdit, Iesum Christum Dóminum nostrum. |
Y alabar, bendecir y proclamar tu gloria en la (conmemoración,
solemnidad, veneración)
de Santa María, siempre virgen. Porque
ella concibió a tu único Hijo por obra del Espíritu Santo y, sin perder la gloria de su virginidad, hizo brillar sobre el mundo la luz
eterna, Jesucristo, Señor nuestro |
|
Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque
Virtútes, ac beáta Séraphim, sócia
exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti
iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes |
Por
él, los ángeles y los arcángeles
y todos los coros celestiales celebran tu gloria, unidos en común alegría. Permítenos
asociarnos a sus voces cantando humildemente tu alabanza |
|
Vere dignum et iustum est,
æquum et salutáre, in ómnium
Sanctórum provéctu te mirábilem confitéri,
et potíssimum, beátæ Vírginis
Maríæ memóriam recoléntes, cleméntiam tuam ipsíus grato magnificáre præcónio. |
En verdad es justo y necesario, es nuestro deber y salvación darte
gracias, Señor, y proclamar tus maravillas en la perfección
de tus santos; y, al conmemorar a |
|
Vere namque in
omnes terræ fines magna fecísti,
actuam in sæcula prorogásti misericórdiæ largitátem, cum,
ancíllæ tuæ humilitátem aspíciens,
per eam dedísti humánæ salútis auctórem, Fílium tuum, Iesum Christum, Dóminum nostrum |
En verdad hiciste obras grandes en favor
de todos los pueblos, y has mantenido tu
misericordia de
generación en generación, cuando, al mirar la humillación de tu esclava, por ella nos diste al autor de la vida, Jesucristo,
Hijo tuyo y Señor nuestro. |
|
Per quem maiestátem tuam adórat exércitus Angelórum, ante conspéctum tuum in æternitáte
lætántium. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur,
sócia exsultatióne dicéntes |
Por
él, los ángeles y los arcángeles
te adoran eternamente, gozosos en tu
presencia. Permítenos unirnos a sus voces cantando tu alabanza: |